دوفصلنامه  دعاپژوهی

دوفصلنامه دعاپژوهی

بررسی و تحلیل دلالت‌های «مصدر میمی ، اسم مصدر و مصدر صناعی » در صحیفه سجادیه با تکیه بر نظریه فضای ذهنی فوکونیه

نوع مقاله : علمی- پژوهشی

نویسندگان
1 گروه زبان وادبیات عربی، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه ولی عصر (عج)، رفسنجان، ایران
2 دانش آموخته گروه زبان وادبیات عربی، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه ولی عصر (عج)، رفسنجان، ایران
چکیده
نظریه فضاهای ذهنی فوکونیه، عناصر زبانی را «فضاساز»هایی می‌داند که امکان بازنمایی مفاهیم انتزاعی را در قلمروهایی فراتر از زمان و مکان فراهم می‌آورند. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر نظریه فضاهای ذهنی فوکونیه، به بررسی نقش سه فضاساز صرفی «مصدر میمی»، «اسم مصدر» و «مصدر صناعی» در آفرینش فضاهای ذهنی صحیفه سجادیه می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که امام سجاد (ع) با گزینش آگاهانه این فضاسازها و خروج از هنجار مصدر اصلی، فضاهای ذهنی متمایزی می‌آفریند: مصدر میمی با افزودن «میم زائده» به‌عنوان «فضاساز» عمل می‌کند و با افزودن عنصر «ذات» و «مکان‌مندی» به مصدر اصلی، یک «نگاشت» میان مفهوم انتزاعی و واقعیت عینی ایجاد می‌کند. این فرایند، سه فضای «فرجام‌گرا»، «مکان‌مند» و «تأکیدی» را می‌سازد. اسم مصدر با کاهش حروف فعل، فضای «نهادینه‌ساز» را خلق می‌کند و مصدر صناعی با افزودن یاء نسبت، فضای «انتزاعی» را می‌آفریند. این فضاهای ذهنی، گفتمان دعا را از سطح درخواست مقطعی به سطح تثبیت حقایق فرازمانی ارتقا می‌دهند.
کلیدواژه‌ها
موضوعات


مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 17 آبان 1405

  • تاریخ دریافت 08 مرداد 1405
  • تاریخ بازنگری 10 آبان 1405
  • تاریخ پذیرش 17 آبان 1405
  • تاریخ انتشار 17 آبان 1405