دعای چهاردهم صحیفه سجادیه که هنگام مواجهه با ظلم و ستم و تقویت روحیه مقاومت و تسلیم نشدن در برابر ستم خوانده میشود، سرشار از آموزههای اعتقادی در محورهای خداشناسی، جهانشناسی و انسانشناسی و معادشناسی اسلامی است. مقاله حاضر با هدف استخراج آموزههای اعتقادی این دعا، به روش تحلیل مضمون، 23 مضمون پایه را در محورهای فوق شناسایی نمود و به 9 مضمون سازماندهنده اسماء ذاتی، اسماء فعلی، توحید، قضا و قدر، سنتهای الهی، ویژگی عموم انسانها، انسانهای کامل، ویژگی جهان آخرت و انواع جزاء دست یافت. آموزههای خداشناسی بیشترین مضامین را به خود اختصاص دادند. با تحلیل دعا روشن شد که توجه به توحید عملی در تحمل ظلم با عناوین توحید در شکایت و استعانت، امید داشتن به یاری و عدالت خداوند، توجه به آخرت و محدود نبودن زندگی به دنیا، توجه به رشد مظلوم به هنگام ظلم، تسلیم نشدن در برابر ظلم و بهرهمندی از نیروی غیبی دعا از مهمترین لوازم اعتقادی مقاومت در این دعا است.
