تأمین معاش پایدار، از دیرباز به عنوان یکی از بنیادیترین مسائل بشریت، شناخته شده است. روند نزولی رشد اقتصادی در سالیان اخیر، سبب بروز نااطمینانی افراد از چگونگی گذران معاش خویش و به مخاطره افتادن آرامش روانی جامعه شده است. برای حل این بحران، نقش نگرش صحیح در تأمین رزق و روزی حائز اهمیت است. در این راستا، اتکا به گزارههای معرفتی دین اسلام در کلام راهنمایان حقیقی دین، میتواند راهگشا باشد. مطالعۀ حاضر با کاربست روش تحلیل مضمون، در دعای بیست و نهم صحیفه سجادیه، به این سؤال پاسخ می دهدکه رویکرد صحیح معرفتی در کسب روزی چگونه حاصل میشود؟ یافتههای پژوهش بیان میکند که حضرت علیبن الحسین(ع) در این دعای شریف، راه حل گذار از فقر مادی را در گذار از فقر معرفتی تبیین کرده است. ایشان در فرازهای آغازین دعا، رویکردی انتقادی از نگرش نادرست در کسب روزی داشتهاند و درمان این اندیشه را در دریافت یقین کفایتبخش و اعتماد خالصانه به مبدأ فیض رزق دانستهاند. ایشان با طرح مسئله توحید در رازقیت الهی، در چگونگی مواجهه با مسائل اقتصادی زندگی، یک الگوی مثبت نگرشی ایجاد کرده است.
