دین اسلام بر پایه دو اصل توحید الهی و عبودیت انسانی بنا نهاده شده است. مفهوم توحید در ادبیات عرفانی، متفاوت با معنای کلامی آن است. توحید عرفانی، ندیدن هیچ موجود و در مرتبة پایین تر هیچ مؤثّری غیر از خداست. عبودیت نیز که غایت سلوک در عرفان عملی است، از کف دادن اختیاری، قدرت اختیار در اعمال و حتّی افکار در برابر معبود است. به جرأت می توان گفت مراتب عبودیت عرفانی را می توان از منابع دعایی به خوبی استخراج و استنباط نمود. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی بر آن است که با تکیه بر بیانات امام سجاد علیه‌السلام پیرامون عبودیت، به بررسی و معنایابی مفهوم عبودیت عرفانی و مشخص کردن مراحل و مراتب این مقام سلوکی دست یابد؛ لذا رویکرد این تحقیق، تحلیل عرفانی است گرچه از منابع کتابخانه ای، حدیثی و روایی نیز استفاده نموده است. فرضیة ما این است که رویکرد امام سجاد علیه‌السلام به معنای عبودیت در تمام فقرات این دعا یکسان نبوده و حضرت در هر قسمتی معنایی از بندگی را مد نظر خویش داشته است.
تاجیک، ابوالفضل، مقدادیان، عادل و فاطمه، فضیلت. (1401). مفهوم عبودیت و مراتب عرفانی آن با تکیه بر دعای ابوحمزة ثمالی. دوفصلنامه دعاپژوهی، 2(2)، 158–171. https://doi.org/10.22084/dua.2022.4988
MLA
تاجیک، ابوالفضل، مقدادیان، عادل، و فاطمه، فضیلت. "مفهوم عبودیت و مراتب عرفانی آن با تکیه بر دعای ابوحمزة ثمالی"، دوفصلنامه دعاپژوهی، 2، 2، 1401، 158–171. doi: 10.22084/dua.2022.4988
HARVARD
تاجیک، ابوالفضل، مقدادیان، عادل، و فاطمه، فضیلت. (1401). 'مفهوم عبودیت و مراتب عرفانی آن با تکیه بر دعای ابوحمزة ثمالی'، دوفصلنامه دعاپژوهی، 2(2), pp. 158–171. doi: 10.22084/dua.2022.4988
CHICAGO
تاجیک، ابوالفضل، مقدادیان، عادل و فاطمه، فضیلت، "مفهوم عبودیت و مراتب عرفانی آن با تکیه بر دعای ابوحمزة ثمالی." دوفصلنامه دعاپژوهی، 2 2 (1401): 158–171, doi: 10.22084/dua.2022.4988
VANCOUVER
تاجیک ابوالفضل، مقدادیان عادل، فاطمه فضیلت. مفهوم عبودیت و مراتب عرفانی آن با تکیه بر دعای ابوحمزة ثمالی. دوفصلنامه دعاپژوهی. 1401;2(2):158–171. doi: 10.22084/dua.2022.4988
